Ο Robert Montgomery σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου, από όπου αποφοίτησε με άριστα το 1993. Στη συνέχεια το 1995 τελείωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές από το ίδιο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και συμμετείχε στο κεντρικό πρόγραμμα ως προσκεκλημένος καλλιτέχνης του Μουσείου Τεχνών, στο Χιούστον των Ηνωμένων Πολιτειών, 1995-97.

Κατά το έτος 2014 δίδαξε, σαν επισκέπτης καλλιτέχνης, στο τμήμα καλών τεχνών και επικοινωνίας στο Slade School of Art του Λονδίνου. Είναι ανθρωπιστής και ειρηνιστής και ήταν στον τελικό διαγωνισμό για την κατασκευή του μνημείου ολοκαυτώματος  Shoah του Λονδίνου το 2017. Έχει δύο γιους. 

Daughter of the painter AMI (Anne-Marie Imhoof) and of a passionate philhellene (Rodolphe Imhoof), Barbara Polla grew up in Geneva and spent a year in Greece in her early days. This year spent abroad represented her first contact with a dictatorship and prison. This episode of her teenage life has been determining for much of her curriculum, for her desire to change the world for the better, her medical studies (1970-1980), her work as an elected politician (1991-2003) in a party that aimed to defend freedom and humanism, and henceforth her writing and her work as a artistic curator on the theme “Art & Prison”. Polla received a Medical Degree from the University of Geneva, worked and taught at University Hospital in Geneva, was a fellow at Harvard University and has an HDR from University Paris Descartes. She was an elected politician in Switzerland for 12 years, and a Member of Parliament of Switzerland until 2003. Since 1991, in her gallery and various museums internationally, she has been exhibiting many artists including Greek artists, Andreas Angelidakis, Miltos Manetas, Maro Michalakakos, Pavlos Nikolakopoulos, among others. She is also a prolific writer, writing papers and books on art, on gender, on social issues, as well as poetry and fiction. She has four daughters. 

Barbara created and is the President of the Swiss Association SHARING PERAMA.

Δάφνη Κουρή – (γεν. 1986) είναι πτυχιούχος Σχολής Καλών Τεχνών μετ’ επαίνων από το Bristol School of Arts (University of the West of England) και Ιστορίας της τέχνης από το Αμερικάνικο Κολέγιο (Deree College). Έχει συνεργαστεί στο χώρο της εκπαίδευσης με διάφορους φορείς όπως το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Ίδρυμα Κωστόπουλου, το Φεστιβάλ Αθηνών και συνεχίζει να συνεργάζεται με το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Από το 2008 εργάστηκε στην γκαλερί QBOX στην Αθήνα όπου το 2013-2014 είχε την συν διαχείριση της και το 2015 στην γκαλερί Sprüth Magers Gallery στο Βερολίνο και το Λονδίνο.

Από το 2013 συνεργάζεται με την Barbara Polla στο συνέδριο «Σε Θέλω Σαν Χώρα» για την Μπιενάλε της Αθήνα και είναι συντονιστής έργου για το «Μοιραζόμαστε το Πέραμα» (SHARING PERAMA) στην Ελλάδα. Είναι μητέρα μιας κόρης.

Ο Rodolphe Imhoof έχει διδακτορικό από το πανεπιστήμιο της Γενεύης  και εργάστηκε ως διπλωμάτης στην Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα και την Γερμανία. Υπήρξε Πρέσβης στην Ασία, στην κεντρική Αμερική και στην UNESCO στο Παρίσι. Είναι εξειδικευμένος στις διαπραγματεύσεις, ένα θέμα το οποίο και σήμερα διδάσκει. Την παρούσα περίοδο είναι Πρόεδρος του Ιδρύματος «Η ιστορία των Ελβετών στον Κόσμο».

Δημήτρης Μπαμπίλης Γεννήθηκε στην Αθήνα (1985). Είναι πτυχιούχος «Θεατρικών Σπουδών» (Πανεπιστήμιο Πατρών) και Μεταπτυχιακού Διπλώματος στη «Σκηνοθεσία Θεάτρου» (Σχολή Καλών Τεχνών ΑΠΘ) με επόπτη καθηγητή τον Μιχαήλ Μαρμαρινό.

Ασχολείται με τις παραστατικές τέχνες (θέατρο, performance, φωτογραφία, βίντεο) τόσο ως πρακτική όσο και μέσα από την θεωρητική-ερευνητική τους διάσταση, με έμφαση στη σχέση τους με την κοινωνική πραγματικότητα και την αστική εμπειρία.

Έχει εργαστεί σε διάφορες παραστάσεις και από διαφορετικές θέσεις [σκηνοθέτης, performer, φωτογράφος, δραματολόγος, εκπαιδευτικός, τεχνικός (ήχου-φωτισμών)] κάνοντας πράξη την αντίθεση του με κάθε ιεράρχηση των ρόλων. Έχει συνεργαστεί με την Documenta 14, το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, το ΠΙΟΠ, το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, το Θέατρο Σημείο και με τις ομάδες Νοητή Γραμμή, ODC ensemble, Per-Theater-Formance και BelleVille Collective.

Εκλεκτές του συνεργασίες με δημιουργούς όπως ο Βασίλης Παπαβασιλείου, ο Włodzimierz Staniewski, οι La Pocha Nostra αλλά και με την κολεκτίβα Rimini Protokoll (Θέατρο Hebbel Am Ufer, Βερολίνο, 2008) έχουν μέχρι τώρα καθορίσει την οπτική του για το θέατρο.

Είναι συνιδρυτής του ΑΠΑΡÄΜΙΛΛΟΝ, ενός νέου χώρου αφιερωμένου στις παραστατικές τέχνες και την έρευνα.

Η Έλλη Παξινού (γεν.1986, Αθήνα) είναι Ιστορικός Τέχνης, Επιμελήτρια Εκπαίδευσης και μέλος της Ένωσης Ελλήνων Κριτικών Τέχνης (AICA HELLAS). Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της πάνω στη Θεωρία Σύγχρονης Τέχνης στο Goldsmiths University of London (2009-2010) με ειδίκευση στη Θεωρία της Αισθητικής. Από το 2007 έως σήμερα έχει εργαστεί στον χώρο της εκπαίδευσης, επιμέλειας εκθέσεων και πολιτιστικής διαχείρισης σε εξέχοντα ιδρύματα και θεσμούς όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α), το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), η documenta 14, η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση (Στέγη), το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, η Μπιενάλε της Αθήνας (HEAVEN και AGORA) κ.α. Επίσης, έχει συμμετάσχει στο 3ο πρόγραμμα ανταλλαγής επιμελητών μεταξύ Whitechapel Gallery και Οργανισμού ΝΕΟΝ στο Λονδίνο (2014). Από το 2010 διδάσκει Θεωρία της Αισθητικής και Ιστορία της Τέχνης σε πολιτιστικούς χώρους και Μουσεία της Αθήνας, σε ιδιωτικά Κολλέγια και σχολεία όπως το Μητροπολιτικό Κολλέγιο, City Unity College και Σχολή Μωραΐτη.

Ο Χρήστος Πανάγος σπούδασε κινηματογράφο στο Den Europæiske Filmhøjskole της Δανίας.

Ασχολείται με την κινούμενη εικόνα από το 2002, ένα πάθος που ήρθε σαν φυσική συνέχεια της αγάπης του για το σινεμά. Το 2005 δημιούργησε το πρώτο του ντοκιμαντέρ και μέχρι σήμερα, παρότι έχει δουλέψει σε διάφορα είδη – ταινίες μυθοπλασίας, video clip, video art – το ντοκιμαντέρ παραμένει το αγαπημένο του. Έχει συμμετάσχει σε πολλές διεθνής συμπαραγωγές και οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε φεστιβάλ κινηματογράφου σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Έχει συμμετάσχει με τις καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις του σε ομαδικές εκθέσεις: Στο μουσείο Farvergården of East Jutland – Ebeltoft Δανίας, με το έργο “Luft under vingerne”, σε συνεργασία με την Δανή καλλιτέχνη Jette Nørregaard, και στο “Πάφος 2017 – Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης” με το έργο “Relics” για το project “Το μεγάλο Μωσαικό”.

 
 
 
 
 
 
 
 

Ο Nicolas Etchenagucia ζει και εργάζεται στο Παρίσι και την Γενεύη. Είναι πτυχιούχος Καλών Τεχνών από το πανεπιστήμιο του Δουβλίνου (BA, Dublin City University, UK) και το NEOMA Business School της Γαλλίας. Από το 2014 συνεργάζεται με την γκαλερί Analix Forever, και πιο συγκεκριμένα στον τομέα των βίντεο.  Εδώ και τέσσερα χρόνια,  ο Raymundo (το καλλιτεχνικό του όνομα) έχει δημιουργήσει πολλά βίντεο τα οποία έχουν προβληθεί σε εκθέσεις όπως (VIDEO FOREVER, Images Passages, Shiki Miki Gallery) καθώς και σε art fairs (P/CAS, Camera Camera). Ο Raymundo δουλεύει αυτή τη στιγμή για το  Mémorama, μια ταινία μικρού μήκους η οποία πραγματεύεται την έννοια της μνήμης; τον κατακερματισμό, την αμνησία και την απουσία της.

Έργα του βρίσκονται σε μεγάλες συλλογές της Ελβετίας και της Γαλλίας.

  • Facebook
  • Instagram

info@sharingperama.com

©2019 SHARING PERAMA. All Rights Reserved.